Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013

ΠΑΤΡΊΚΙΟΙ ΚΑΙ ΠΛΗΒΕΊΟΙ...


       ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΌΣ – ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΈΣ Β
Έλεγα λοιπόν σε προηγούμενη δημοσίευση (βλέπε: renverse “ ΟΙ ΠΑΤΡΊΚΙΟΙ ) για την μεγάλη ζημιά που κάνουν αυτοί οι πατρίκιοι (μεταξύ των άλλων εργαζομένων) συνδικαλιστές “ εργαζόμενοι” σε Δημόσιο, ΔΕΚΟ, Τοπική Αυτοδιοίκηση, κλπ. Επειδή η πάσης φύσεως αποδοχές τους είναι σκανδαλωδώς πολλαπλάσιες της αξίας του έργου που αποδίδουν!
Ο πρώτος λόγος : γιατί πληρώνονται με δανεικά τα οποία καλούμεθα να πληρώσουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι (το κράτος εργοδότης) χρεώνοντας τις επόμενες γενιές, τα παιδιά και τα εγγόνια μας (!).
Ο δεύτερος λόγος: γιατί έχοντας πολλαπλάσιες αμοιβές έναντι των λοιπών πληβείων εργαζομένων, επιδίδονται σε αλόγιστες καταναλωτικές κραιπάλες, που με την σειρά τους ανεβάζουν τις τιμές των προϊόντων-υπηρεσιών αφενός και επιφέρουν τον πληθωρισμό αφετέρου(!).
Καμιά σχέση δεν έχουν τα συνδικαλιστικά και πολιτικά δικαιώματα των εργαζομένων καθώς και το ιερό δικαίωμα της ΑΠΕΡΓΙΑΣ σαν το έσχατο μέσον-όπλο πίεσης για το δικαίωμα στην εργασία, που έχουν αποκτηθεί με αίμα από τους εργάτες όλου του κόσμου! Τα οποία αλώστε (δικαιώματα) ανάγονται και αναγνωρίζονται από την Παγκόσμια Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου!
Αντίθετα οι δικοί μας συνδικαλιστές εργατοπατέρες καριέρας, αδίστακτοι εκβιαστές χωρίς να ρισκάρουν τίποτα (αφού και όταν απεργούν πληρώνονται) τσάμπα μάγκες με πειραγμένα ζάρια, κατεβάζουν διακόπτες, τραβάνε χειρόφρενο,  καταλαμβάνουν δημοσίους χώρους, σε υπουργεία και πανεπιστήμια, αδιάφοροι για το χάος και τις ζημίες που προξενούν, στους υπόλοιπους μη προνομιούχους υπάλληλους και εργάτες, αγρότες, φοιτητές, ασθενείς, συνταξιούχους κλπ.. Βέβαια όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά ( επιστράτευση) τότε ζητούν ανερυθρίαστα την συμπαράσταση του... λαού που μόνιμα καταδυναστεύουν αυτοί οι οργανωμένοι φιλοτομαριστές (συνδικαλιστές) (!). Και το πελώριο ερώτημα είναι: Γίνεται συνδικαλισμός? Μπορεί να υπάρξει ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ ? Με αυτόν τον απροκάλυπτο ΦΙΛΟΤΟΜΑΡΙΣΜΌ?
Ο λαός όμως έχει κατανοήσει τον ρόλο τους πλέον, και τους έχει κατατάξει ποια στους εχθρούς του, ασχέτως αν οι περισσότεροι απ' αυτούς εργάζονται σε... ΔΕΚΟ!

Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2013

ΟΙ... ΠΑΤΡΙΚΙΟΙ


ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΌΣ- ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΈΣ

Ο μεγάλος θεωρητικός τους είναι ο Γεώργιος Σορέλ (1847-1922) του οποίου τις διδασκαλίες υιοθέτησαν οι Μουσολίνι και Λένιν. Οι συνδικαλιστικοί ηγέτες (πλούσιοι συνηθέστερα οι ίδιοι) έγιναν συνεταίροι του μονοπωλιστικού καπιταλισμού και διώκτες των ελευθέρων επιχειρηματιών και των ανένταχτων εργατών.
Στις λατινικές χώρες Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, ένα είδος αναρχοσυνδικαλισμού έκανε την εμφάνιση του. Αυτό επεδίωκε την κατάλυση του κράτους, και την αντικατάσταση της κρατικής εξουσίας και την διεύθυνση των επιχειρήσεων από “επιτροπές εργατών”! Με κύριο όπλο για την διάδοση του επαναστατικού πνεύματος στις εργατικές μάζες, την αμάθεια ή την ημιμάθεια των εργατών και των συνδικαλιστικών στελεχών, των πάσης φύσεως εργατικών ενώσεων!
Στην Ελλάδα οι καπιταλ-συνδικαλιστές δουλειά τους είναι να διδάσκουν-διαδίδουν για τους εργαζόμενους μόνο, τον...σοσιαλισμό, βλέπε ΠΑΣΟΚ!
Αφού κατάφεραν να κλείσουν ή να εκδιώξουν κάποια μεγάλα σχετικά εργοστάσια-επιχειρήσεις (πολυεθνικές ή όχι δεν έχει πολύ σημασία), όπως: General motors, Pireli, Fiat, Πειραϊκή Πατραϊκή, Υφαντουργεία Μποδοσάκη, Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, Σύρου Νεώριο, και άλλες ων ουκ έστι αριθμός, κατάφεραν να δημιουργήσουν στρατιές ανέργων πολιτών που δεν είχαν και πολλές επιλογές! ΤΑΧΙ ή ΔΗΜΌΣΙΟ (αν είχαν πρώτα εγγραφεί σε Τ.Ο του κόμματος) ή αν είχαν κάποιο μπάρμπα στην Κορώνη! Ακόμη ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, ΟΛΠ, ΟΠΑΠ, κλπ. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για τους Έλληνες καπιταλ-συνδικαλιστές χωρίς μάλιστα τον φόβο του λόκ άουτ, ή αυτόν της απόλυσης!
Έτσι με γνώμονα την γρήγορη προσωπική τους ανέλιξη, και τα στενά συντεχνιακά συμφέροντα των εργαζόμενων, προώθησαν τις πρώτες συντεχνιακές συνδικαλιστικές επιτροπές που μετείχαν στις αποφάσεις της διοίκησης, του εκάστοτε υπουργείου, ΔΕΚΟ, Οργανισμού τοπικής Αυτοδιοίκησης, κλπ. Ταξίδια, επιδόματα, παροχές, προνόμια, και άλλα πολλά κατάφεραν να αποσπάσουν χωρίς να τα δικαιούνται, αφού και οι μισθοί που έπαιρναν ήταν πολλαπλάσιοι της εργασίας που απέδιδαν, όταν δεν ήταν...”κοπάνα”.
Εν τούτοις δεν χρειάζεται μεγάλη μόρφωση για να καταλάβει κάποιος ότι αν παίρνεις περισσότερα χρήματα απ' όσα με την εργασία σου αποδίδεις κάνεις μεγάλη ζημιά στο κράτος (εργοδότη) και σε κάθε εργοδότη αφενός και στο κοινωνικό σύνολο αφετέρου. Βέβαια το κράτος έχει και αν δεν έχει...παίρνει ΔΑΝΙΚΆ για να κάνει την μισθοδοσία και να κρατάει ευχαριστημένους τους κηφήνες συνδικαλιστές! Τους τόκους και τα επιτόκια τα πληρώνουμε όλοι μαζί δυο-τρεις γενιές αργότερα...σιγά! Μπορούμε επίσης να καταγγείλουμε το χρέος σαν... απεχθές και επονείδιστο και να μην πληρώσουμε τίποτα! Έτσι μας κατάντησαν ένα κράτος με διεφθαρμένο λαό (όπως λένε μερικοί πολιτικοί μας εκλεγμένοι πρόσφατα με μεγάλη πλειοψηφία,  άνδρο απατεώνων, κομπιναδόρων, πατακτσίδων, που δεν αναγνωρίζουν τα χρέη τους...εκτός απ' εκείνα της πόκας (όπως λέω εγώ)!

Συνέχεια...