ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΌΣ –
ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΈΣ Β
Ο πρώτος λόγος : γιατί
πληρώνονται με δανεικά τα οποία καλούμεθα
να πληρώσουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι
(το κράτος εργοδότης) χρεώνοντας τις
επόμενες γενιές, τα παιδιά και τα εγγόνια
μας (!).
Ο δεύτερος λόγος: γιατί
έχοντας πολλαπλάσιες αμοιβές έναντι
των λοιπών πληβείων
εργαζομένων,
επιδίδονται σε αλόγιστες καταναλωτικές
κραιπάλες, που με την σειρά τους ανεβάζουν
τις τιμές των προϊόντων-υπηρεσιών αφενός και επιφέρουν τον πληθωρισμό
αφετέρου(!).
Καμιά σχέση δεν έχουν τα
συνδικαλιστικά και πολιτικά δικαιώματα
των εργαζομένων καθώς και το ιερό
δικαίωμα της ΑΠΕΡΓΙΑΣ σαν το έσχατο
μέσον-όπλο πίεσης για το δικαίωμα στην
εργασία, που έχουν αποκτηθεί με αίμα
από τους εργάτες όλου του κόσμου! Τα
οποία αλώστε (δικαιώματα) ανάγονται
και αναγνωρίζονται από την Παγκόσμια
Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου!
Αντίθετα οι δικοί μας
συνδικαλιστές εργατοπατέρες καριέρας,
αδίστακτοι εκβιαστές χωρίς να ρισκάρουν
τίποτα (αφού και όταν απεργούν πληρώνονται)
τσάμπα μάγκες με πειραγμένα ζάρια,
κατεβάζουν διακόπτες, τραβάνε χειρόφρενο, καταλαμβάνουν δημοσίους
χώρους, σε υπουργεία και πανεπιστήμια, αδιάφοροι
για το χάος και τις ζημίες που προξενούν,
στους υπόλοιπους μη προνομιούχους
υπάλληλους και εργάτες, αγρότες, φοιτητές,
ασθενείς, συνταξιούχους κλπ.. Βέβαια
όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά (
επιστράτευση) τότε ζητούν ανερυθρίαστα
την συμπαράσταση του... λαού που μόνιμα
καταδυναστεύουν αυτοί οι οργανωμένοι
φιλοτομαριστές (συνδικαλιστές) (!). Και
το πελώριο ερώτημα είναι: Γίνεται
συνδικαλισμός? Μπορεί να υπάρξει ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ ? Με αυτόν τον απροκάλυπτο ΦΙΛΟΤΟΜΑΡΙΣΜΌ?
Ο λαός όμως έχει κατανοήσει
τον ρόλο τους πλέον, και τους έχει κατατάξει
ποια στους εχθρούς του, ασχέτως αν οι περισσότεροι απ' αυτούς εργάζονται σε... ΔΕΚΟ!



